ve ben doğuma gidiyorum

nasılda zoraki gülümsüyorumm eee kolay mı bile bile kesimhaneye gitmek

ewt ve ben doğuma gidiyorum saat 9 falan kucağım a yavrumun ilk kıyafetlerini bastırdım maviş hastane çıkışı takımı almıştık içine ne koyacağımı bile bilmiyordum hastabakıcılar söyledi şunları koy diyee

bu fotodan önce tuvalet ihtiyacımı karşılattılar ameliyatta problem olmasın diye sancı odasına gittim sonda takıldı 20 dk kadar bekledim sonrada sedye ile ameliyathaneye götürdüler ordan geççerken annemle eşimi gördüm ve yine başladım ağlamaya korkuyorum diye ama ne çare deniz bey ordan çıkacaktı bir şekilde ters olduğu için mecbur kesimhaneye gittikk daaha doğmasına 12 gün vardı ve deniz bey efelik yapıp 3.560 kilo olmuş bile doktoruma göre bekleseymiş 4kilo olurmuşş

hey gidi heyyy

bu resimde okadar çok şey varkii nemii başlayayım o zaman
hastanenein bahçesi burası o gün yatışım yapılacak sabah da sezeryana girecektim doktorum o gün amerikadan gelmişti muayene hanesine gittik hala izinli göründüğü için onun üzerinden yatışım olmamıştı bundan dolayı mesai bitimini bekledik çünki ertesi gün başlayacaktı ve mesai bittiğinde işe başlamış görünüyorduu

bekledik mesai bitti yatışım yapıldı işlemler faalan hastanenin 2 . katında hemşirelerin odasında imza falan atıyordum o sırada sezeryandan çıkan bir bayan vardı koridorda ve öyle bi inliyoduki elim ayağım titredi bende mi öyle olcam diyee

başladım ağlamaya eşim biyandan hemşireler biyandan korkma dedilersede bi kere koptum ben nasıl ağlıyorum ama

neyse hemşire dedi bunun duracağı yok eşime oda hemen dedi zaten istesede ben durdurmam gönüllü çıkış kağıdını imzaladığım gibi ver elini burdur orduevi annemide bahçeden aldık hemen oraaya gittiik ertesi sabah da erkenden geldik hastaneye ve gerekli işlemler hazırlıklar yapıldı hemen sancı odasına aldılar beni sonrası maluumm

son köntroldü

düşünnn düşüüün ne yapacaksın bakalımmm ne yapacaksın 20 gün sonraaa

benim makam arabası hohohohoho

bu resimde son kontrolüme gidiyordum hemen hastaneye varmadan bir mangal yapalım dedik

açtık malzemelerimizi biir güzel yedik deniz bey başladı tekmelere anne neler yiyosun sen böyle nefissss diye

işte isimliklerimizz

bilenler bilir benim diğer adım neriman ve kaynanamın adı da neriman sadece tesadüf raslantı akrabağlığımız yokkkkk

nerden nereyeeeeeee

şimdi bakıyorumda oğluşumun nasıl büyüdüğünü daha iyi anlıyorum resimlernden bana hiç büyümüyomuş gibi geliyorrr

anneciğinin kucağında nasıl da duruyor yavrum daha doğalı en fazla 4 saat olmuştur bu fotoları babası cep telefonuna çekmiş bende blootootla indirdim pc ye yayınlamak için

üzerindeki elbiseyi denizlili amcadan almıştık 5ytl ye hastane çıkışlerını kirletmiş olmalıki bunları giydirmiş annannnesii çok yakışıyordu bebeğime bunlar ama artık olmuyorlar bende kaldırdım hurcuna

buda benim elim hala serum yiyorum ve oğluşumla oynuyorum canım bebeğim

annannesi bir yerde babası biryerde annesi bir yerde ufaklığımızı izliyoduk daha dün gibi nefes alıyomu diye korkarak nedense bir korku oluşuyor kaybetme korkusu yeni doğduğunda insanda

ayyyy çirkin senii gözler nasılda yumuk uyanamamış uykucu hiç ağlamadı doğduğunda

acıktım diye zaten bende sezeryan olduğum için onu yana dönüp emziremedim aslında sütümde gelmişti ama yavrum emememi çok istedi ama olmadı annanesi de beceremedi ve neticeeee kötü oldu

yavrumu 2 . gün küvöze aldılar sarılık başladığı için ne çektim anlatamam

oğluşum oturmaya başladı

ahh oğlum ahh ben bilgisayarla uğraşırken ana kucağından ses gelmez olmuştu

arkamı döndüm baktım ki benim oğlan oturmuşş ilk defa kalkmaya çalışıyordu hep ama yapamıyodu elinin ucundaki deniz yatağı onu çok seviyor almak için uğraşmış düşmüş üstünden

görür görmez fotosunu çektim ve hemen babasını aadım müjdei verdim oda çok sevindi doktorumuz daha erken oturtma diyordu 5 aylık olmadan o kendi kalktı oturdu 4.5 aylıkken nasıl bir mutluluk veriyor bu bile insana anlatamammmmmm

mis kokulum sonunda dünyaya geldi

ilk merak ettiğim eli yüzü düzgünmü ve sağlıklımıydı sonrada kime benziyordu aynı babası bu kadar mı benzer bi çocuk babasına nasıl şaşırdım ama ben hala şoktaydım bu bebek benim bebeğimmiydi bunu ben mi doğurmuştum sevinç neşe hayal hepsi birbirine girmişti

ne olduğunu anlamadan acı

çekiyordum doğum yapmıştım ama sanki bütün bunlar bir hayal ve ben başrol oyuncusuydum baya bir zaman kendime gelemedim

geldiğimde ise o muhteşem şey kollarımdaydı almaya kıyamadığım yavrum kucağımdaydı tekmelerini hissettiğim konuştuğum bilmeden sevdiğim o mucize kollarımdaydı

NE GÜZEL ANNE OLMAK VE BUNLARI YAŞAMAK

karnımda tepinirken

kalmış 3 gün doğuma ben efkarlanmayımda kim efkarlansın canlı canlı kesimhane

yolundaa anneciğim çektiydi bu fotoyu bahçede söğütün altında gün sayarken

üzerimdeki de aydının badisi bana tam oluyodu en sevdiğim kıyafetlerdendi şimdi üzülüyorum giyemiyorum diye hohohohohhoooooo

annesinin meleği

ben bu durumdayım

eweeet maaalesef arkadaşlar ben bu durumdayım deniz efe sayesindee ne yapalım olcak okadar

oğluşumun bayramlığı

anne yaaa çekme gözlerim açılıyo flaştan der gibiydi bu fofo da ilk bayramımızdı ve biz il bayramlığımızı aldık tam istediğimi bualamadım ama yinede güzeldi oğluşumun kıyafeti altına bir pantif

aldım birde mont aldık onların fotosunu çekmemişim harikalar görseniz bayılırsınız..

ilk harçlığımızı da nurhan amcasından aldı oğlum 5 ytl sudenin babasından yanii

ilk bayramımız dı ama........

ewt ilk bayramımızı geçirdik deniz efe yle bu yıl ama babamız nöbetçi idi maaleseff hiç tadı yoktu akşama kadar orturduk sonra misafirler geldi ... deniz bana bir süpriz yaptı tam misafirlerin geleceğinde bezini doldurmuş hemde sırtına kadar ben salona geldiğimde misafirler gelmiş beni bekliyordu ta 15 dk deniz beyle uğraştım elleri dursa ayakları durmuyo ayakları dursa elleri durmuyo

şimdi yine uyandı ben görevimin başına gidiyorum bayy